Microsoft rolt deze maand een consumptiemodel uit voor OneDrive-opslag boven je licentiequotum: niet langer een vast pakket, maar een meter die is gekoppeld aan een Azure-abonnement. Wat dat verandert aan je begroting en hoe je de facturering nu instelt.
Deze zomer trok Microsoft bij een deel van de OneDrive-accounts de grens terug naar 5 terabyte, ook bij gebruikers die eerder via een handmatige uitbreiding tot 25 terabyte waren gegroeid. Wie meer nodig had, moest een los pakket Extra File Storage bijkopen of data opschonen. Voor sommige IT-afdelingen voelde die ingreep als een correctie zonder alternatief.
Dat alternatief komt er nu wel. Microsoft rolt deze maand een pay-as-you-go-meter voor OneDrive-opslag uit: geen vast pakket meer, maar een consumptiemodel waarbij je betaalt voor wat er daadwerkelijk boven je licentiequotum wordt gebruikt. De functie volgt een vergelijkbare meter die eerder dit jaar al voor SharePoint-opslag live ging. Voor wie het IT-budget beheert, verandert dat hoe opslagkosten in de begroting landen.
Volgens het officiele Microsoft 365-roadmapitem (roadmap-ID 562352) wordt de pay-as-you-go-meter voor OneDrive deze maand wereldwijd algemeen beschikbaar, met een uitrol die begin december over alle Microsoft-clouds is afgerond. De preview liep sinds de zomer al bij een deel van de tenants. Het gaat om een losstaande functie, niet om een vervanging van de bestaande Extra File Storage-add-on: die blijft gewoon te koop voor wie liever een vast pakket neemt.
SharePoint kreeg een vergelijkbare consumptiemeter al eerder dit jaar, voor opslag boven de ingebouwde tenantquota. De twee functies samen vormen de eerste stap waarin Microsoft opslag in 365 behandelt zoals het dat al langer doet bij Azure-diensten: niet als vast onderdeel van een licentie, maar als iets waarvoor je per gebruikte eenheid betaalt.
Dat de verlaging naar 5 terabyte en de nieuwe meter in hetzelfde jaar vallen is geen toeval. Veel accounts die in het verleden naar 25 terabyte waren opgeschaald, kregen die ruimte omdat er geen tussenweg was: je bleef op het ingebouwde quotum zitten, of je vroeg de volledige uitbreiding aan en gebruikte vaak maar een fractie daarvan. Microsoft haalt die ruimte nu terug en biedt in plaats daarvan een manier om precies te betalen voor wat er echt nodig is boven het quotum.
Voor organisaties die structureel boven hun licentiequotum zitten, verandert er dus niet alleen een technisch detail maar ook een inkoopmodel. Waar vroeger een vast opslagpakket op de jaarbegroting stond, komt nu een variabele post die meebeweegt met het daadwerkelijke gebruik van medewerkers.
De nieuwe meter staat niet los van je Microsoft 365-facturering. Een beheerder koppelt eerst een factureringsbeleid aan een geldig Azure-abonnement en wijst dat beleid vervolgens toe aan OneDrive-opslag. Pas daarna kun je per gebruikersaccount, of voor de hele tenant tegelijk, toestaan dat de opslag automatisch boven de licentielimiet mag groeien. Er komt geen handmatige aankoop per blok meer bij kijken: het gebruik wordt doorlopend gemeten en afgerekend via dezelfde Azure-omgeving waar de meeste organisaties hun cloudkosten al bijhouden.
Een harde grens blijft overeind: geen enkel gebruikersaccount kan boven de 25 terabyte uitkomen, of de extra ruimte nu via een vast pakket of via de nieuwe meter wordt aangeschaft. Wie structureel meer nodig heeft dan dat, kijkt beter naar een ander opslagmodel, bijvoorbeeld een gedeelde SharePoint-bibliotheek in plaats van een individueel OneDrive-account.
Het grootste verschil ligt in de voorspelbaarheid, niet in de techniek zelf. Een vast opslagpakket plan je een keer per jaar in en vergeet je verder. Een consumptiemodel vraagt om dezelfde aandacht die veel organisaties inmiddels wel gewend zijn bij Azure-rekenkracht, maar nog niet bij iets dat altijd gewoon bij de licentie zat. Zonder ingesteld budget of waarschuwing kan het opslaggebruik ongemerkt oplopen, bijvoorbeeld doordat een team grote videobestanden of back-ups in OneDrive blijft dumpen.
De functie biedt zelf wel de instrumenten om dat te voorkomen. Via de koppeling met Azure stel je budgetten en waarschuwingen in die afgaan zodra het verbruik een drempel nadert. Die instelling is geen overbodige luxe: het is de enige manier om een onverwachte rekening te voorkomen zodra de meter voor meer dan een handvol accounts openstaat.
Vijf stappen zijn nu zinvol. Breng eerst in kaart welke gebruikers en teams structureel tegen hun OneDrive-limiet aanlopen, in plaats van daar pas achter te komen zodra iemand een foutmelding krijgt. Bepaal daarna per geval of een vast pakket, voorspelbaar maar mogelijk duurder dan het werkelijke gebruik, of de pay-as-you-go-meter, variabel maar beter aansluitend bij echt verbruik, logischer is.
Koppel de meter, als je daarvoor kiest, aan een Azure-abonnement waar al iemand de kosten in de gaten houdt, niet aan een los abonnement buiten het reguliere kostenoverzicht. Zet de scope bij de start bewust klein, bijvoorbeeld een paar accounts in plaats van de hele tenant, en breid pas uit zodra duidelijk is hoe het verbruik zich gedraagt. Stel ten slotte vanaf dag een een budget en een waarschuwingsdrempel in Azure in, ook als je verwacht dat het verbruik beperkt blijft.
Wie dit najaar tegen een opslaglimiet aanloopt, hoeft niet te kiezen tussen dataverlies en een onvoorspelbare rekening. Wil je hulp bij het inrichten van de facturering, het bepalen van de juiste scope per account of het instellen van budgetbewaking in Azure? Zarioh denkt met je mee over een Microsoft 365-omgeving die qua opslag en kosten in de hand blijft.
Was dit artikel nuttig?
Zarioh Digital Solutions
IT-specialisten uit Utrecht. Wij helpen bedrijven door heel Nederland met Microsoft 365, AI agents, hosting en telefonie, en delen hier wekelijks wat we in de praktijk tegenkomen. Volg ons op LinkedIn
Ontvang nieuwe artikelen direct in je inbox.
Geen spam. Afmelden kan altijd.

Cloud & Infrastructure

Cloud & Infrastructure

Cloud & Infrastructure