Eind september kregen de eerste IT-dienstverleners een nieuw keurmerk voor digitale basisveiligheid. Het toetst niet jouw organisatie, maar de kwaliteit van de beveiliging die je IT-partner levert. Wat het keurmerk precies inhoudt en welke vragen je nu zelf kunt stellen.
Je laat de digitale veiligheid van je organisatie waarschijnlijk grotendeels over aan een externe IT-partij. Dat is logisch, de meeste organisaties hebben geen eigen IT-afdeling en geen beveiligingsspecialist in dienst. Maar hoe weet je of die partij het werk ook echt goed doet? Tot voor kort kwam het antwoord vaak neer op vertrouwen, een paar jaar samenwerking en een geruststellende zin op de website.
Daar is sinds dit jaar een harder ijkpunt voor bijgekomen. Het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid, CCV, publiceerde eind 2025 het Keurmerk Digitale Basisveiligheid, een certificering die voortkomt uit een Kamermotie van Tweede Kamerlid Rajkowski uit 2022. De gedachte achter die motie was simpel: als organisaties toch afhankelijk zijn van een externe IT-partij voor hun beveiliging, moet er een manier zijn om de kwaliteit van die partij objectief te beoordelen. Eind september kregen de eerste twee ICT-dienstverleners het keurmerk daadwerkelijk toegekend.
Het keurmerk beoordeelt niet je eigen bedrijf, maar de IT-dienstverlener die je systemen beheert. De gedachte erachter: organisaties zonder eigen IT-afdeling kunnen zelf nauwelijks beoordelen of hun leverancier patches tijdig uitrolt, back-ups goed test of een incident professioneel afhandelt. Een onafhankelijke certificatie-instelling doet dat nu wel, aan de hand van een vast certificatieschema waarin eisen staan voor zowel de geleverde dienst als het kwaliteitsmanagementsysteem van de leverancier zelf.
CCV maakt zelf het onderscheid met ISO 27001 expliciet. Die norm gaat over de interne informatiebeveiliging van een organisatie zelf, denk aan een bedrijf dat voor eigen gebruik certificeert hoe het met zijn eigen data en systemen omgaat. Het nieuwe keurmerk kijkt naar iets anders: de kwaliteit van de beveiligingsdienst die een IT-partij aan zijn klanten levert. Voor jou als klant maakt dat verschil, want je huurt geen interne afdeling in, je huurt een dienst in. Het keurmerk toetst precies dat wat je inkoopt.
Het keurmerk staat niet op zichzelf. Het sluit aan op de Risicoklassenindeling Digitale Veiligheid, een tool van het Digital Trust Center en het NCSC waarmee je met een reeks vragen bepaalt in welke risicoklasse je organisatie valt en welke beveiligingsmaatregelen daarbij passen. Een webshop met klantgegevens en online betalingen valt in een andere klasse dan een adviesbureau zonder gevoelige data, en de bijpassende maatregelen verschillen navenant. Meer dan zesduizend ondernemers hebben die tool inmiddels doorlopen.
Het keurmerk moet laten zien dat een IT-dienstverlener de maatregelen die bij jouw risicoklasse horen ook daadwerkelijk kundig uitvoert, in plaats van dat je dat alleen op zijn woord aanneemt. Dat is precies de stap die voor veel directeuren ontbreekt: je weet wel ongeveer wat er zou moeten gebeuren, maar niet of het ook echt gebeurt.
Certificering werd dit jaar voor het eerst mogelijk, nadat CCV licentieovereenkomsten afsloot met certificatie-instellingen die de audits uitvoeren. CCV noemde de eerste twee certificeringen eind september zelf een belangrijke eerste stap, met als vervolgdoel dat meer dienstverleners volgen. Gecertificeerde partijen komen in een openbaar register op de website van CCV en mogen het beeldmerk 'Digitale Basisveiligheid op orde' voeren richting hun eigen klanten, vergelijkbaar met hoe een keurmerk in de bouw of horeca zichtbaar wordt gemaakt naar klanten toe.
Voor de meeste organisaties in Nederland geldt op dit moment dat hun huidige IT-partner nog niet in dat register staat. Dat is geen reden tot paniek, het aantal certificeringen is nog klein en de audits kosten tijd om uit te rollen. Het geeft wel een concreet aanknopingspunt voor het gesprek dat je met je leverancier kunt voeren, en een manier om in de komende jaren te zien welke partijen hun zaken aantoonbaar op orde hebben.
Vraag je IT-partner of ze het certificeringstraject overwegen of al hebben ingezet. Vraag daarnaast, los van het keurmerk zelf, hoe patches worden uitgerold, hoe vaak back-ups worden getest en teruggezet, en wat het proces is zodra zich een incident voordoet. Dat zijn precies de onderdelen die het certificatieschema toetst, en een leverancier die zijn zaken op orde heeft, beantwoordt ze zonder aarzelen en zonder vaag te blijven over details.
Bepaal ook zelf je risicoklasse via de Risicoklassenindeling Digitale Veiligheid. Dat kost een kwartier en levert een onderbouwd gesprek met je leverancier op, in plaats van een vaag gevoel van 'het zal wel goed zitten'. Leg de uitkomst naast wat je leverancier daadwerkelijk doet, en bespreek concreet waar een verschil zit.
Zarioh werkt met klanten volgens diezelfde basisprincipes rond patchbeheer, toegangsbeheer en incidentrespons, en helpt organisaties ook bij het bepalen van hun eigen risicoklasse. Wil je weten hoe jouw huidige beveiliging zich verhoudt tot deze basisprincipes? Neem gerust contact op voor een vrijblijvend gesprek.
Was dit artikel nuttig?
Zarioh Digital Solutions
IT-specialisten uit Utrecht. Wij helpen bedrijven door heel Nederland met Microsoft 365, AI agents, hosting en telefonie, en delen hier wekelijks wat we in de praktijk tegenkomen. Volg ons op LinkedIn
Ontvang nieuwe artikelen direct in je inbox.
Geen spam. Afmelden kan altijd.

Security

Security

Security